İnsanı kâmile döndüm özümü İkilikle dara koymayın no'lur Sarı siyah beyaz esmerdir tenim Dillerin rengine kıymayın no'lur Rengârenk çiçeğe dorunca dallarİlkbaharda dile gelir bülbüller ...

Ey benim mağrur sevgilim Dünya sanamı kalacak Uğruna yanıp öldüğüm Dünya sanamı kalacak Hep böyle gençmi kalacan Bir gün sararıp solacan Elbette pişman olacan ...

Bir gün Avrupanın ünlü sanat merkezi kentlerinden birinde gezen çocuğun biri bir vitrinde çok hoş bir tablo görür. Tablo belliki oldukça pahalıdır. Çocuk bu tabloyu bir sonraki sene abisinin doğum gününe almayı ister ve bir iş bulup kıt kanaat geçinerek ...

 öyle bir kopmak geliyor ki bazen insanın içinden, sorma gitsin...ama kopmak istesen bile öyle kolay değil...öncelikle nerde kopacağına karar vereceksin......mesela balatta safa meyhanesi!!! offf offfne kopulurdu şimdi? yada bebek sahili ! aşiyan da olurya da emirgan korusu....gibisonra seni devamlı takip eden insan ordusundan usta bir hamleyle kurtulman lazım,yoksa oooo bırakmazlar valla...işten eşten,çocuktan,dosttan uzak sessiz bir deniz kıyısındasın..tam kopucaksın hop park ...

 Sıvamış kolları buğday yıkıyor Kızarmış güneşten yanağın gelin  Fazlamı yoruldun terlemiş yüzün Dökülmüş beline saçların gelin.  Anamdan doğalı çekerim çile  Laf atma yiğidim düşürme dile Eğlenme yolumdan git güle güle Açma yaralarımı saranım yoktur. Orak tutan eller nasır bağlamış Kızarmış o gözler ne çok ağlamış Belinede siyah önlük bağlamış Ok gibi gergindir kaşların gelin. Sinem yaralıdır dermanım varmı Dertli olanlara bu dünya darmı Bilmem benim gibi çileli varmı ...