Şimdi...Her şey imkansız Her şey boş, sen olmadığın için Her şey anlamsız, Anlamlı olan şeyler bile anlamını,güzelliğini yitirdi senin gitmenle...Şimdi ben senin geri dönmeyeceğini bile bile bekliyorum...İmkansız bir aşkın peşinden sürükleniyorum...Biliyorum Dönmeyeceksin geri..BiliyorumSevmeyeceksin beni..Zaten hiç sevmedin kiHep yalan söyledin,kandırdın beniŞimdi bomboş ve olmayacak hayallerin peşindeyimama yoruldum artık tükendim senin uğrundayitirdim her şeyimigururda kalmadıOda ...

  Birdaha dönüp bakmaya bile cesaret edemeyeceğin bir harabe bıraktın ardında. Elleri yanmış, yüzü sahte bir şehir kaldı geriye. Oysa ne tufanlar atlatmıştı bu şehir, ne depremlerle sarsılmıştı da yıkılmamaıştı. Aç kalmış, susuz kalmış, insansız kalmıştı da gözlerini yere dikmemişti. Bir yangınmış beklediği ruhunu teslim etmek için. Ateşi hiç düşünmemişti oysa; o ateş ki, önceaydınlatır, ısıtır, ardından yakar, yıkar, darmadağın edermiş. Alevi bir görünür bir kaybolur ama koru yüreği ...

Bir gün hayatımdan ördürürcesine çıkacaksın.ve ben seni hep son günkü halinle hatırlayacağım.seni en güzel halin neydi diye düşünüyorum. Ve içimden bir ses yıllar öncesine götürüyor beni ...Seni her halükarda içimde hissedebiliyorum. İşte olayımın en güzel yanı bu. Sen ne kadar anlayabilirsin bilemiyorum. Ama benim gibi her şeyden ve herkesten uzak bir hayatın olmasaydı bunun ne demek olduğunu anlardın. Seni anlıya biliyorum sevdiklerin ve sana destek veren herkesin yanında ağlamak bile senin ...

Aşka kelepçe vurulurmu diye sormayın,inanın ben de bilmiyorum...Bilmiyorum ama vuruyorum...Belki çok zor gelecek bu gönlüme...Belki tükeneceğim içten içe belli etmesemde...Ama yapacağım işte...Sevdiğim öyle istiyor ya,o mutlu olacak ya...Yapacağım imkansız da olsa işte...Kan revan içinde yara alsada her yanım...Kırılsada kolum,kanadım...Yapacağım işte...Bir kilit vuracağım gönlüme...Ancak o açabilecek zamanı geldiğinde yine...Aşkın devre arası olurmu diye hiç sormayın...Oluyormuş işte...İnsan ...

  Karanlık sokaklarda bir ben vardım, bir de serin rüzgar.Sahilden çocuk sesleri geliyordu,Kolkola dolaşan sevgililerin kahkahaları,Birbirlerinin gözlerine bakarken söyledikleri aşk şarkıları.Bir tek istenmeyen ben vardım,Kanatları koparılmış, bıyıkları kesilmiş.Bir lunaparkın önünden geçtim.Çocukluğum aklıma geldi, coşkulu, mutlu.Çocukluğum benden utanırdı şimdiki beni görseydi.Bırakırken çocukluğumu lunaparktaGülen söyleyen annelerin, babaların seslerini duydum,Deli gibi koşuşturan ...