Gecenin sabaha selam verdiği bu anlarda.. Bedenim yorgunluğa “hoşgeldin” diyor.. Muhabbet etmek istiyor halsizliklerle.. Gözlerim uykusuzluk ile kan davasında sanki.. Aklım ise realite ile meydan savaşında adeta..

Başım mı dönüyor ? Canım mı daralıyor ? Bilemiyorum.. Sevdiklerim mi benden, yoksa benmi sevdiklerimden kopmaktayım ? Bilemiyorum..

Ben mucize bekleyenlerden değilim.. Hidayet ne güneşin ışığıyla, ne yağmurun damlasıyla, nede rüzgarın önünde tozlarla gelir bize.. Hakikatki.. Zulüm bendendir bana..

Ellerimi açar.. Dua ederim ait olduğuma.. Rabbim.. Senden gelen herşeyden Sana sığınırım..

Bırak derim kendime.. Bırak kendini yangınlara.. O yangınlar bilinen yangınlar değildirler.. Hakiki dostlar yanarlar öylesi ateşler ile.. Sen o ateşlerde yananların dostu olduğun içinde yanacaksın yaşadıkça.. Yandıkça alevin kuvvetlenecek.. Yandıkça azalıp kül olmayacaksın.. Yeşerip güller açacaksın..