Çal be udi çal be dostum derin bir segahtan yine kan sızar teline ud'un yine hüzün. karayazgılı ülkemin, öksüz düşlü çocukları ve nasırlı elleriyle gül yüzlü analar alın çizgilerinde çile şehirler efsaneler anlatırlar gün gün satılmışlığı desti izdivaç şaklabanlıklarında kurşunlanır sevdalar. Çaresizliği insanımın şimdi bir deli Irmaktırki; şiir dudaklarımda gecelere şiir satar ve geceye çatarım.Ahh be udi ah be dostum hani diyor ya usta ''zambaklar en ıssız yerlerde açar'' oysa zambaklar eridi ıssızlığında. Her şafak med-cezir yaralıdır şair. Nazlı,nazlı süzülmezken balıklar dudaklarında, siyanür süzgeçlerinde ölüm taşırlar zamanının ötesine. Takvimlerde donuk zaman, kör ve dilsiz. Çal be dostum kurtar karanlıklardan erirken nağmelerinde bu deli yürek. Belki; uzak ufuklardan süzülür güneş ve nice okyanuslar dirilir gözlerinde sevgilinin... KAYIPŞAİR