ELİMİZDE VEDALAR İÇİN HAZIRLANMIŞ BİR HARİTA OLSA KEŞKE
01.05.2009 02:41:23
|
140 kez okundu.
Elimizde vedalar için hazırlanmış bir harita olsa keşke. Çünkü;
bilinmezlikle başa çıkabilmek bazen zorluyor insanı.
Ayrılık sonrası yolumuzu belirleyen; sağa mı, sola mı, sapağa mı,
düzlüğe mi, feraha mı, sıkıntıya mı doğru yol aldığımızı
anlayabileceğimiz ve o yoldan başka bir yolun daha olduğunu
görebileceğimiz şöyle açıklayıcı bir harita olsa diyorum...
Ne zaman biriyle vedalaşmak zorunda kalsam ne
diyeceğimi, nasıl davranacağımı bilemem ve buz kesilirim
o an.
Uğurlamanın da uğurlanmanın da bir usulü vardır derler ya, hiç
anlamam o işlerden.
Ve bu gece vedalar adına birkaç satır yazmak istedim.. Daha
doğrusu şöyle derinliği olan bir vedayla gitmek istedim kendimce…
Bir aşkın nasıl yaşandığını o aşkı yaşayan iki insandan başka
kimse bilemez aslında.
Artık hayatımda olmayacak birini iyi anmaya çalışma
çabalarım çevremdeki herkesi çileden çıkarsa da ve bu
ısrarıma anlam veremeseler de ben böyleyim.
İnanmışlığımın önüne hiçbir mantık geçmiyor işte…
Madem okuyorsun yazdıklarımı, şimdi dinle:
Işığı göremediğin, hayat adına umudunu yitirdiğin ve
kendini çıkmaz sokaklarda hissettiğin anlarda bil ki sana iyi
dileklerde bulunan bir yürek var.
Evet biraz cadıyımdır, huysuzumdur, sinirlenince ne
dediğimi bilmem, ağzımdan çıkan lafların sonunu asla
hesap etmem ama her şeye rağmen nasıl bir kalbim
olduğunu en iyi sen bilirsin bu hayatta.
Acıyan yanımla acıtmışımdır belki bunu unutma.
Bana yaşattıkların pek hoş şeyler değildi elbette ama tüm
bunları şaşkınlıklarına, hayatın seni artık yorduğuna, huzur
istediğine, verdiğin kadarını aynı anda almak istemene filan
veriyorum.
Vicdanen bir rahatlık içinde olmadığını biliyorum ama keşke
bazı şeyleri bilmeseydi, dediğini de duyar gibiyim. Ben de iyi
ki duydum, demedim zira..
Uzun süren beraberliklerin sonunda iki yol vardır.Ya sonsuzluğa
çıkılır el ele ya da sonsuza kadar ayrılır eller.Tüm aşkların çizilmiş bir
kaderi vardır derdim de bir türlü inanmazdın bana Bak, sonsuza dek
ayrı kalacaklar tayfasındayız artık.
Şimdi cd de "büyük insan" çalıyor.. geçtiğimiz haftadan sonra bu
şarkıyı bir daha hiç dinlemedim biliyor musun? Şimdi ise son
dinleyişim;
Nedense samimiyetle ve gerçekten hissederek bana dinle, dediğini
düşünmekteyim hala.
Bence artık sen de asla dinleme bu şarkıyı.
Bir zamanlar içim çok rahattı ayrılsak bile birbirimizi sevdiğimizi,
varlıklarımızın başka başka insanlarla asla ikâme edilemeyeceğini,
derdim ne olursa olsun aradığım an yanımda olacağını
düşünüyordum.
Şimdi benim telefonumda senin numaran yok, hatırımdaysa daha ne
kadar kalır bilmiyorum.
İşte, ayrılıkların en yaman çelişkisi de bu bence.
Umarım çok mutlu olursun umarım sonsuza dek ayrılmaz
elleriniz ve umarım benle yaşayamadığın her şeyi onunla
yaşarsın ve böylece yeni arayışlar içine girmene de hiç
gerek kalmaz.
Derinliği olan bir veda olsun istedim; İstesem arardım seni
ve yine aynı sözcüklerle veda ederdim sana ama o zaman
vedam ölümsüz olmazdı. Ne ben, bu satırları yazarkenki
kadar içtenlikle söyleyebilirdim aynı sözcükleri sana; ne de
sen, şu satırları okurken gibi dinleyebilirdin beni.
Şimdi son söz:
Varsa hakkım helal olsun sana ve canın sağolsun. ama ne
kadar helal olsun desemde Allah biliyor ya içimi, acımı,
çektiklerimi...
bu yüzden bana yapılanlar sana yapılmaz umarım...
hayat bu sevgilim ne ekersen onu biçiyorsun...
hoşçakal...