Genç kız feci bir hastalığın pencçesinde kıvranıyordu. Yaralı
kalbi artık bu dünyaya daha fazla dayanamamaya
başlamıştı. Çok zengin olan ailesi tüm gazetelere, kalp nakli
için ilan vermişlerdi... Canını feda edecek birini arıyorlardı...
Genç kız ise hergün hastahane odasında biraz daha
solmaktaydı. Yine yalnızdı odasında, gözü yaşlı, boynu
bükük ölümü bekliyordu... Gözlerini kapadı, bu küçük
odada gözyaşı dökmekten bıkmıştı... Yinede engel olamadı
pınar gibi çağlayan gözyaşlarına. Sevdiği geldi aklına, fakir
ama onu seven sevgilisi... Hergün aynı şeyleri düşünüyor,
anıları bir film şeridi gibi gözünün önünden
geçiyordu..."Param yok ama sana verebileceğim sevgi dolu
bir kalbim var" demişti delikanlı... Genç kızda zaten başka
birşey istemiyordu...Sevgiye muhtaç biri, sevdiğinin
sevgisinden başka ne isteyebilirdiki... Ama olmamıştı işte,
dünyalar kadar olan sevgilerinin arasına, o lanet olasıca
para girmeyi bilmiş, onları ayırmıştı... İşte paranın
geçmediği zamanlara gelmişlerdi.. Ne önemi vardı artık? Şu
son günlerinde, sevdiği yanında olsa yeterdi...
Ayrılıklarından bu yana 5 bitmeyen, çile dolu yıl
geçmişti...Her günü zehir, her günü hüsran...Ama genç kız
hep sevgisini yüreğinde taşımış, kalbini kimseyle
paylaşmamıştı. Sevdiğini düşündü işte o an.. Acaba o neler
yapmıştı bu kadar sene boyunca.. Kimbilir kiminle evlenmiş,
çoluk çocuğa karışmıştı... Gözlerinden bir damla yaş daha
damladı kurumuş, bitmiş ellerine. Ellerine baktı, bir
zamanlar ellerinin, elerini tuttuğunu hayal edip, her gün
saatlerce ellerini seyrederdi... En çokta saçlarının
dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdiği öpmüş, koklamıştı
onları. Her bir tanesi koptuğunda, kalbine bir ok daha
saplanıyordu. Kalbi yine sızlamaya başlamıştı.. Belki sevdiği
yanında olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi
yaşama... Zaten artık ölüm umrunda değildi genç kızın.
Sevdiğinden ayrı yaşamanın ölümden ne farkı vardı ki..
Tekrar o geldi aklına... Keşke keşke yanımda olsa dedi. Son
bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez öpse,
rahatça ebediyen gözlerini kapatabilirdi artık... Gözleri pınar
gibi çağlamaya başladı. Sevdiğini son bir kez göremeden
ölmek istemiyordu.. Ufakta olsa ondan bi hatırasını
almadan,bu dünyadan göçmek istemiyordu... Oysa sevdiği,
kimbilir kiminle beraberdi...Kendi sevgi dolu kalbinin
kimseyle paylaşmayı düşünmemişti bile, ama acaba o
paylaşmış mıydı? Onun sevgisini silmiş atmış mıydı acaba
kalbinden? İçi birden nefretle doldu. Üstüne büyük bir
ağırlık çöktü. Onu düşündükçe her dakikasının zehir olması
artık çok daha ağır geliyordu genç kıza... Ölmek istedi, artık
yaşamak istemiyordu bu dünyada.. Ama sevdiğinden bi
hatıra almadan ölmeyeceğine and içmişti. Tekrar gözlerini
açtı. Kimbilir belkide sevdiği onu unutmuştu.. Bu
düşünceler içinde derinliğe daldı... Birden babası girdi
odaya, kızına kalp nakli için bir gönüllü bulduklarını
müjdeleyecekti. Fakat genç kız çoktan uykuya dalmıştı.. Bir
meleği andıran masum yüzü, sevdiğinin özleminden
sırılsıklamdı... O gece biri gözlerini dünyaya kapadı, genç kız
ameliyata alındı. Tekleyen ve görevini yerine getirmeyen
kalbi değiştirilmişti. 1 hafta sonra tekrar gözlerini açtı
dünyaya genç kız. Ama dünya daha farklı geldi ona. Sanki
birşeyler eksikti... Aradan aylar geçmiş genç kız artık iyice
iyileşmişti. Ama içindeki burukluğu bir türlü atamıyordu.
Sevdiği aklına gelince kalbi eskisinden daha çok sızlıyordu..
Bir kere, bir kere görebilsem diye mırıldandı... Kalbi yine
sızlamaya başlamıştı. Yeni kalbi onu iyileştirmişti ama
nedense her gece aniden hızlanıyor, onu uykusundan
uyandırıyor ve sanki yerinden çıkacakmış gibi atmaya
başlıyordu... Genç kız bir anlam veremediği bu durumu
doktora anlamış, ama ameliyat kolay değil, bir aydan geçer
demişti doktor. Aylar geçmişti ama hala aynıydı durum.
Çiçeklerinin yanına gitti. Hergün onlarla saatlerce
dertleşiyor, zaman zaman ağlıyordu onlarla.. En çokta kan
kırmızısı gülünü seviyordu. Çünkü kırmızı gülün onun için
yeri apayrı idi. Oda genç kızla beraber gülüyor, onunla
beraber ağlıyordu. Onu sevdiği gibi görüyordu genç kız. Ve
gülünü sevdiğini ilk gördüğünde ona hediye edeceğine dair
yemin etmişti. Başka türlü paylaşamazdı gülünü kimseyle...
Kapı çaldı aniden. Kapıyı açtı ama kimse yoktu. Gözü
yerdeki beyaz zarfa ilişti. Yavaşça eğilip zarfı yerden aldı.
Birden kalbi deli gibi atmaya başladı. Ne olduğunu
anlayamıyordu. Zarfın üzerinde ne bir isim, ne bir adres
vardı. Zarfı açtı, içinden beyaz bir kağıda yazılmış bir
mektup çıktı. Kalbi daha hızlı atmaya başladı. Onun kokusu
vardı kağıtta. Evet, onun kokusu vardı. Yılar yılı özlemini
çektiği, yanında olabilmek için canını bile verebileceği
sevdiğinin kokusu vardı mektupta.. Başı dönmeye başladı.
Koltuğuna geçip oturdu yavaşça...Kağıdı açtı. Ve elleri
titreyerek okumaya başladı. "Sevgilim, senden ayrıldıktan
sonra, bir kalbe 2 sevginin sığmayacağını bildiğimden
dolayı, ne bir kimseyi sevebildim, nede kimseye
bakabildim... Her günüm diğerinden daha zor geçti, çünkü
her gün özlemin dahada artıyordu.. Sana kitapları
dolduracak kadar şiirler yazdım. Her biri diğerinden dahada
hüzünlüydü. Yazdım, okudum, ağladım... Hergün yazdım,
her gün okudum, senelerce ağladım... Her gece seni
düşündüm sabahlara kadar, her gece senin yanında olmayı
istedim. Ve her gece sensizliğe lanet ettim, uykuları haram
ettim kendime, sensiz olmanın acısını gözlerimden
çıkardım... Ve bir gün herşeyi değiştirecek bir fırsat çıktı
önüme. Bunu fırsatı değerlendirmeyip, kendime haksızlık
edemezdim... Ve değerlendirdim... Senden çok uzaklara
gittim, belki seni unuturum diye.. Ama tam tersi oldu. Seni
daha çok özlüyorum artık... Senden çok uzaklardayım belki,
ama yinede seni görmek için uzaklardan gelebiliyorum.
Hemde her gece... Seni seviyor, seyrediyor ve eğilip sen
uyurken yanağına bir öpücük konduruyorum.. Bazen
gözlerini açıp bakıyorsun, geldiğimi bildiğimi sanıyorum ama
yine o tatlı uykuna geri dönüyorsun. Yarın birbirimizi
sevmemizin 6. senesi... Hep ben geldim şimdiye kadar senin
yanına, yarında sen gel olur mu sevgilim.. Ha, unutmadan,
sana hep sözünü ettiğim, kalbime iyi bak olur mu? Çünkü
gözyaşlarımla, adını yazdım ona...Seni senden bile çok
seven bir sevgi var kalbinin içinde... Unutma, kırmızı gülüde
unutma olur mu??... Seni Seviyorum, Yanıma Gelinceye
Kadar da Seveceğim... Sevgilin