• 1 star
• 2 stars
• 3 stars
• 4 stars
• 5 stars

5,0 (2 oy)

 

Bu gün bendeki resimlerini ve mektuplarini yakiyorum.
Küllerini sana gönderecegim. iste! Hepsi önümde
duruyor. su resim çekilirken karsinda ben vardim,
hatirladin mi? Üzerini seni seviyorum diyerek
imzalamissin. Bu seni seni en çok anlatan resimdi
biliyorum. Bana en yakn oldugun resimdi... Karsinda
ben vardim, gözlerin gözlerimdeydi... için benimle
doluydu, bakislarin gibi. Önce bu resmini yakacam,
bu en çok sen olan resmini. Sonra da digerlerini
yakacam. Hepsi birer birer kivrilip kül olacak
sonunda. Ya mektuplarn? Herbirini çok çok öptügüm
mektuplarin...Satir satir içimde çakili duran mektuplarin.
Onlarda yanacak. Senden madde olan hiçbir sey kalmasn
istemiyorum bende. içimde biraktigin eziklik yeter artik.

Artk seninle degil, verdigin acilarla avunacam. Seni bütün
arzularin üzerinde, bütün özlemlerin ötesinde
sevecegim artik. Sensiz bir dünya yaraticagim senden.
Dünya duracak ama sen durmayacaksin. Zaman bitecek,
ama sen bitmeyeceksin. Bir gün bütün çiçekleri solacak
bahçelerin, yldzlar isikk vermeyecek, günes
dogmayacak hiç. Ama sen solmayacaksin, sen
eksilmeyeceksin. Seni maddenin disina çikariyorum.
Ölümsüzlügün kaplarini açiyorum sana... Anlamyor
musun?

Daha düne kadar her yerini ayri ayri seviyordum.
Ellerini tuttugum zamanlar ürperirdim, basim dönerdi
gözlerine bakinca. Dudaklarin her öpüste yeniden
dünyaya getirirdi beni. Al iste, hepsini sana
birakyorum.
Güzelliinde senin olsun disiliginde..

Göreceksin, bir gün her yerin su mektuplar, su
resimler gibi kül olup dalacak.
Bir tel bile kalmayacak saçlarindan. Niceleri gibi sen
de göçüp gideceksin bir gün... Önce güzeligin terk
edecek seni. Ellerin burusacak, belin bükülecek,
ak pak olacak saçlarin. Bos bir çuvala döneceksin.
Gözlerinde o vahsi pirilti kalmayacak, bütün atesi sönecek dudaklarinin...

Ama ben o halinle bile seni terketmeyeceim. Çünkü
benim içimde hep bugünkü gibi kalacaksn. Taptaze,
smscak ve korkunç güzel! Yalniz benim gözlerimde
bir manasi olacak bakislarinin. Ben yok oldugum zaman
da satirlarmda yasayacaksin. Hiç ihtiyarlamadan,
hiç degismeden, hiç tükenmeden... Adim adinla anilacak,
adin adimla...

Mektuplarnla resimlerini yakacak gücü kendimde
bulamasam, o zaman da kendimi yakardim. su herkeste
seni gören gözlerimi, su her yerde sana kosan
ayaklarimi ve su her zaman sana yazan ellerimi
yakardim. Tenimden yükselen alevler ta Allaha kadar
uzanir, ona çaresizligimi anlatirdi.

Seni güçsüz, zayif bir insan tarafindan sevilmenin
hayal kirikligina ugratmamak için, simdi benim yerime,
senden kalanlar yakacam. Ben yasadikça, varligim bütün çaresizliklere meydan okuyacak. Unutma; seni sevdigim için ölebilirdim, seni sevdiim için yasayacam.
Biraz sonra mektuplarnla resimlerni tututuracak bir
kibrit çöpü gibi çekiliyorum hayatindan. Her seyiyle
onu sana birakiyorum. Hayatin senin olsun. istersen
hayatm da.. Ama sen kendinin bile olamayacaksn
artik. Ben yasadikca, adim söylendikçe...

Seni bensizlige ve kendimi sana mahkum ediyorum..