ŞİİR- SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR
15.07.2008 20:33:44
|
52 kez okundu.
siyah gözlerine beni de götür daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum, yeni bir koşuşun başlangıcında
biraz deprem sonrası biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum pembe uçurtmalar yollandığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum turnalar gidiyor; ben kalıyorum
avareyim, asûdeyim, yorgunum bilmiyorum neden sana vurgunum
erzurum garında banklar üstünde uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum gölgeler gidiyor; ben kalıyorum
binbir türlü kokuyorsa yaylalar siyah gözlerine beni de götür
baharın koynundan koparıp sana ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum umutlar kalıyor; ben gidiyorum
bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini kaptanları sorgulayan
yanından geçen küheylanların korku tûfanına yakalandığı
siyah gözlerine beni de götür güneş ülkesinden gelen yiğitler
benzeri olmayan bir dünya kursun cellat, ayrılığın boynunu vursun
usul usul intizârı çürüten bu hercai diken, bu çılgın arzu
sürüklüyor imkânsız muştuların eşiğine gönül vâdilerini
bir ağaçtan düşen yapraklar gibi düşüyorum tanyerine
ya topla yaralı kırlangıçları ya da bu vefâsız şarkıyı bitir
özgürlüğe giden tutsaklar gibi siyah gözlerine beni de götür
Nurullah Genç