Sen bensizliğe alışma…
05.11.2009 18:14:29
|
44 kez okundu.
Şimdi ince bir hazan mevsimi,
Güneş
yakmıyor.
Hafif serinlik üşütse de,
Uyuyakaldığımda tenimi,
Alışıyor
insan.
Kalabalıklar
içinde, gülümsediğini hatırlarken
Bir sabah yalnız
uyanmaya..
Bayramda koşa koşa gidip öpülen elin,
Artık
olmadığına,
Hatta nefes alışının bile yeryüzünden silindiği
Gerçeğine de
alışıyor……
Çayı tek şekerle içmeye,
Her gün aynı yoldan işe
gidip-gelmeye,
Uzun uzun düşünüp,
kısa cümlelerle konuşmaya..
Günlük
sıradan telaşlara / telaşsızlıklara alışıyor…
Yine de sen!
Sen bensizliğe alışma…