Hani bir yağmur yağar ya inceden
Hani tazelenir soluğun derinden





Boşverip gitmeyi düşünürken
Bir heves geçer içinden
O an tutunmak gerekir hayata.





Dayan bir anlık nöbettir bu
Birazdan gelir geçer
Unutmak zorundasın dayan.
O artık senin değil
Başkasının teninde
Yüzleşmen gerek dayan.



Hayat denen bu yolda
Yürürsün hiç durmadan
Anılardır sana kalan
Resimler sessiz tanık,şarkılar sığınağın
Ezdirme kendini dayan..