Bazen hiç tanımadığınız birisinin göz ucuyla farklı bir bakışı yaralar.

Bazen de içine yerleştirdiğin o büyük sevginin sahibi hançeri saplar yüreğine, çıkartmaz bırakır sapladığı yerdeki her an canın daha fazla yansın diye.

Sen çıkartmak istedikçe de sana sevgi gösterisi sunarak gelir yanına ve hançeri derine iter biraz daha.
Böylece canın devamlı yanar. Yara sürekli kanar.
Oysa bilmez ki sevgi sevgiliye sunulan bir hediyedir.
Kabul etmesi ya da etmemesi önemli değildir.
Önemli olan sevginin gösterilme şeklidir.

Sevmek illa beraber olmak değildir.
Önemli olan sen yokken bile seninle olabilmesidir.
Bunu hissettiğin an işte gerçek sevgiyi buldun demektir.
Bazen işte buldum dersin ve bütün çıplaklığıyla onun önüne serersin o ise bunu görmez ve içini acıtacak en kötü kelimeleri sıralar arka arkaya.

O zaman sevgi acıdan başka bir şey olmaz seven için.
Keşke herkes sevgiyi riyasız yaşayabilse. 'seni seviyorum' derken sadece dudaklardan dökülmese. Gözlerde de yazılı olsa bu sevgi.
Ama bazı insanlar var ki gözleri dillerinden daha önce yalan söylemeyi öğrenir.
Sevgiyi görmediğinde sevgi acı, sevgi vefasızlık, sevgi hüzün olur.
sevgi sevgiliye sunulan hediyedir dostum ol bana dünyaları verirsin...