Hep bir neden vardı aslında.

Gülümsemek, ağlamak, gitmek, kalmak,

beklemek… Belki de anlamsızca sevmek için.

Sorular olmadan. Hiç konuşmadan seyretmek

sevgiliyi… Gülmek için sebeplerim vardı.

Geceleri severdim ben. Sessiz bir feryat gibi

düşerdi ayın tozları bir bulutun kıyısından,. Bir
ah gibi inerdi yüzüme, saçlarıma, dudaklarıma.

Sen gibi örterdi tenimi..Sen gibi öperdi.. Her

yanım şaşırsın isterdim parmak uçlarında. Bir

sır gibi sakladığım ve gece olduğunda

yatağıma bıraktığım hayallerim vardı

nedenlerimin sorgulandığı. Bir de sen vardın

öyle güzel, öyle sessiz, öyle çok… Öyle

çoğalırdın ki içimde, öyle hızlı akardı kanım,

dur durak bilmeden sızlardı damarlarım. Seni

beklemek umuttu, henüz açık yaralarıma. Seni

düşünmek, Seni sevmek mutluluktu, sakin bir

denizin dalgasında. Sen, benim kendime

yarattığım karanlık bir geceydin. Kimse

görmedi seni ben de. Kimse bilmedi ellerinin

kokusunu, dudağımdaki tuzunu kimse tatmadı.
Her kelimen bir anahtardı, kilitli kapılarımı

açan. Her kapıdan yalnızlık çıkar, dolanırdı

eline ayağına. Beni, o kapılar ardından, gün

ışığına bırakan sendin. Hüznüm, senin çıkıp

gitmendi bir gün ansızın.

Uyanmaktı derin uykulardan, çözülmekti bir

düşün orta yerinde. Susarak ilerlerdin

yüzümde. Sahi çarpışmış mıydık yoksa

çarpılmış mıydık o rüya da? Rüya olsa, böyle

deli eser miydi içimdeki rüzgâr? Böyle savurur

muydu beni kıyılarına? İçimi içine kazıdım

ben ! İçimi içine kazıdım. Bak sıyırdığım

yerlerden akan kanın nasılda kırmızı! Nasıl da

sızlıyor etin. Nasılda akıyorsun bilinmez

yollara…

Gitmek için sebeplerim vardı elbette. Bir

denizin hemen kıyısında koptu parmaklarım.

Çocuk seslerine karıştım. .

Üşüyordum.

Lanetli bir öfkenin hüznü vardı gözlerimde.

Görmüyordum. Anılarım vardı o üzüm bağında.
Salkım salkım olmuş çocuk yüreğim. Her

yanım hüsran, her yanım yalandı. Tane tane

yazdım her satırı geçmişe.

Anlatamadıklarım, anlatamadıkça sinirlendiğim
bir sürü pişmanlık

vardı ruhumun derinliklerinde.

Her sokak sırtımda bir iz bıraktı,

omzumda bir yük...

Belki de en çok sana benzedim bunca zaman.

Sana benzemek için kaldım kendime.

Ben hala o rüyadayım.

Uyuyorum gözlerim sımsıkı kapalı.

Çarptığın benim sağ yanımdı,

hani tutmayan, hani hissetmeyen hiç

kimseyi.heryerde her şeyde seni gören.. Sakın

kaldırma düştüğüm düşten.

Ben uyuyorum hala.

Rüyadayım henüz ve hala buradayım.

Sakın uyandırma beni.

Bırak doyuncaya kadar

uyuyayım…