Anneme dönüyorum;yorgun yüzündeki

masmavi gözlerine bakarak;

Burdan atlasam canım acır mı anne?

" diyorum...Olmaz.." diyor."Ben

yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!"



Şimdi yine uçurumun kenarındayım...

Bu sefer yalnız..

Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;

uzun uzun bakıyorum uçuruma..

SusuyoruM!"

Hayallerim geliyor gözlerimin önüne...

Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim!

En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda;

Yanımda bulamadıklarım!

Yüzümü rüzgara veriyorum...

Kollarımı iki yana açıp soruyorum;

Buradan atlasam canım acır mı anne?"

Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabı biliyorum...

Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum..!

Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum...

Sana,yalnızlığıma,yaşadıklarıma.....

o anda kulağımda çığlık çığlığa bir sesle

kendime geliyorum

HAYIRRRRRRRR DİYOR ANNEM

ellerimden sıkı sıkı tut

günesin doğusunu,agaçlarin arasındaki

sabah sisini ve çiçeklerin yeşil yapraklarındaki

bembeyaz şebnemleri

masmavi bir gökyüzünde uçan kuşları

Sıcak bir günün aksamının o tatlı turunculuğunu izlemelisin..

hüznü bir kenara bırakıp hadi şimdi ellerimi sıkı sıkıtut

inadına bu hayatı yaşamalısın...

sakın ellerimi bırakma anne sana söz inadına


YAŞAYICAM SÖZ ANNE

(ALINTI)