sen bilmezsin İzmir'i. izmir,beni bilir. arnavut kaldırımlarındadır çocukluğumun seksek izleri. elimdeki gevreğin susamları, kim bilir hangi kumrunun kursağında öğütüldü? sen bilmezsin İzmir'i. körfezde güneş batar, ben nasıl düşerim geceye bilemezsin. sen bilmezsin güneş nasıl doğar benimle? Nasıl aydınlanırdı İzmir? çocukluğum aydınlanırdı. sen bilmezsin İzmir'i. izmir beni bilir. çınlar hala gençliğimin şen kahkahaları kordonboyunda. martılar tanır gülüşlerimi. Her martı,tek tek tanır beni ...

Anneme dönüyorum;yorgun yüzündekimasmavi gözlerine bakarak;Burdan atlasam canım acır mı anne?" diyorum...Olmaz.." diyor."Ben yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!"Şimdi yine uçurumun kenarındayım...Bu sefer yalnız..Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;uzun uzun bakıyorum uçuruma..SusuyoruM!"Hayallerim geliyor gözlerimin önüne...Karşılığını beklemeden tüm gücümle sevdiklerim!En zor zamanlarında yanında olduklarım ve hiçbir zor zamanımda;Yanımda bulamadıklarım!Yüzümü rüzgara ...

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapinda, ama dünyanin en temiz gözleriyle bakiyorum sana.. Seker degil istedigim bu bayram, dostlugunu koy avucuma.. iyi bayramlar.....

.. Bu son gidişin miydi anlayamadım sevgili..Hanihep giderdin ve gelirdin ya geriye, bu da onlardan biri miydi..? Uzun zaman oldu bu sefer,söylemek ve sormak zor geliyor ama bu senin son gidişin miydi sevgili...? Küçük bir oyun oynuyorgibiyiz sanki. Ben ebe olmuşum sen saklanan...Nerelere saklandın da bulamıyorum seni. "Ah işte ordasın" dediğim yerlerden hep başkaları çıkıyor, herkes hep bir ağızdan, dalga geçer gibi, “çanak çömlek patladı” diyor,bense garip bir umutsuzlukla geri dönüyorum ...

Vur vur yüzüme yüzüme vur acı soğuk rüzgarlarını hayat,Bir kez daha incit yüreğimi...Kalakalayım öylece yine buz gibi donuk, kıpırtısız tepkisiz... Ellerim bomboş kalsın gözlerim boş baksın yanı başımdaki kalabalığa yine... Yine kaybeden ben olayım,yine oyuncağı elinden alınmış o minik kız... Alıştım nasılsa karlar yağsın baharlarıma Vur yüzüme yüzüme soğuk rüzgarlarını