ANLA ARTIK YANILDINNN...
22.06.2009 23:19:48
|
53 kez okundu.
DENİSSS...
ANLA ARTIK YANILDIN
Sana yazdıklarımı okudum dün gece.
Bildiklerimi, bilmediklerini, hepsini. Anlamı olmayan kelimelerin
seninle nasıl anlam kazandığını farkettikçe ağladım.
Okudum, ağladım
Ağladım okudum.
İstanbulu ben yapan, beni sen yapan her ne varsa sıraya girmiş,
usulca gözyaşlarıma bakıyorlardı.
Bağırsam duyar mısın şimdi, yankısı gelir mi koynuna yalnızlığımın,
odanın penceresine bakarken mırıldandığım duaları eder misin sen
de benim gibi? Bak, kendi kayalıklarıma çarpıyorum artık, denizin
dalgasından değil ecelle boğuşmam, yokluğun akrep olmuş adını
andıkça bedenimi sokmakta...
Sen bilirmisin ölümü?
söyle hadi.
Küçük bir çocuğun, kucağında kedisiyle katılaştığını gördün mü hiç?
Cümlelerini sığdıramadığın sayfalara dönme şimdi, orada değil
sonların, sen hiç beyaz bir güvercinin sağında otururken tanrı seni
çağıracak dediğini duydun mu söyle hadi, baştan aşağı kurşun yarası
sebepler attılar mı yüzüne, söyle, yanyana beş demirli pencereden
baktın mı, hadi ne olur düşün şimdi.
Bana hiç sormadın; beni neden bu kadar çok seviyorsun diye.
Anladın mı, işte sen girdikçe içime, eskisi gibi acıtmaz oldu bu anılar,
her baktığın, her göründüğün akşam tek tek sildin herbirini.
Ben seni bu yüzden çok sevdim. Yıllarımı çarmıha gerip, benim bile
başaramadığımı aşkla sürdün geçmişe.
Hadi söyle şimdi;
Seninle bir an bile olsa gözlerim demek, ömürboyu kör olmaktan iyi
değil midir?
Susma ne olur, rüzgarın sen tarafıyla konuş, deniz yanınla, mavi
renginle ses ver tenime...
Mum ışığının altında okudum seni, resmine baka baka, doyamadığım
nefesine haykırdım her şeyi.
İkimiz de yalnızdık, bunca zaman kendimiz gibisini arayıp durduk,
ben kanasam senin yüreğin acırdı, sen ağlasan döktüğün her damla
için ömrümden zaman gidiyordu. Biz böyle biliyorduk sevmeyi, biz
denize bakıp hayaller kurmakla umutlar saçmayı yaşamaktan
sayıyorduk, bizdik toprakla fidan, yeniden başlamaktı işte aşk ikimiz
için de, yeniden gülmek, yeni sayfalar açmaktı, inanmaktı, her sabah
uyandığında dokunmaktı güneşe yeniden...
Biz değil miydik böyle yaşayan, söyle hadi.
Anla artık
YANILDINNNN...