Kadın Olduğunuzun Farkında Mısınız?
Soruya müstehzi bir gülümsemeyle, “elbette farkındayım” cevabı verenler için, benim de cevabım var. Cinsiyet olarak kadın olmak, ruhsal olarak da kadın olmayı becerebildiğimiz anlamına gelmiyor. Kadının gücünü, varlığının derinliğini kavramak lazım.
Kadın, yeryüzünün en özel varlığı ve yaratma özelliğinden dolayı da mucizevi bir tarafı var. Önce bunu akılda tutmak lazım. Peki, ne işimize yarayacak bu bilgi? Kendini değerli kılmaya yarayacak. Hayatın, toplumun, gelecek nesillerin altına imza atan bizleriz, bunu kavramadan yaşam yolculuğuna devam etmeye çalışmak biraz boşa kürek çekmek gibi geliyor bana.
Teknoloji, bilim, ilerleme, ekonomik özgürlük derken, kadının toplum üzerindeki konumu değişmeye başladı. Kendi ayakları üzerinde duran hemcinslerimin sayısının artması beni mutlu ediyor elbette, ancak biraz çığırından çıkmaya başlayan bir kesimin de varlığını göz ardı edemiyorum.
Toplum olarak elimize geçen her imkanı ve hakkı dibine kadar kullanmak, canımızın istediği şekle sokmak gibi bir huyumuz var. Özgürlüğümüzü ilan edince sınırını bilememek de bunlardan biri. Kadının cinselliğini tanımaya başlaması, cinsel kimliğine kavuşması, mutlaka sonuna kadar desteklenmesi gereken bir durum. Benim desteklemediğim, her gece başka yatakta uyumayı özgürlük zannedenler. Kötü bir erkeğin, basit bir taklidinden öteye geçemeyecek bu durum, kadın ve erkek eşitliğini sağlamaz.
Dekolte, mutlaka kadında güzel ve hoş durur. Peki, ayağında hiç yokmuş gibi duran bir şortun üstüne bikini giyerek, gece yarısı barda eğlenmek nasıl durur? Çıplak! Varsın olsun, güzel vücutlu bir kadın bunu sergilesin diyebiliriz. Herkes giyiminde özgürdür ancak benim merak ettiğim şu: Neden? Bir kadın, neden tüm vücudunu sergilemek ihtiyacı hisseder, bunun altını kazımak lazım. Dışarıya buram buram seks kokan sinyaller göndermekten başka ne işe yarar bu duruş?
Sonra erkeklere, bizi seks objesi olarak görüyorlar diye kızmak haksızlık olmaz mı? Kim, neredeyse çıplak bir kadına bakarak, onun ne muhteşem bir kişiliği, düşünceleri, birikimleri, bilgisi olduğunu düşünür ki? Dışarıdan bakan, o gece o kadınla beraber olmanın haricinde ne istek duyar? Aynı kadını uzun süreli bir ilişkide veya eşi olarak görmesi biraz zor değil midir?
Ortada adam kalmadı, kimse aşka inanmıyor, artık ilişkiler yürümüyor! Bu cümleleri sarf ederken biraz dönüp kendimize bakmamız gerekmiyor mu? Biz de bir yerlerde hata yapıyor olamaz mıyız?
Kadın, kendine ne kadar değer verir ve ruhunu ne kadar temiz tutarsa, o derece güzelleşir. Kadının varlığı, dünyaya hediyedir. Varoluşumuzun farkına varmalıyız. Ne kadar özel olduğumuzu algılamalı, yaşantımızı, aklımızı bu yönde düşünmeye sevk etmeliyiz. Biz kendimizi sevmez, değer vermezsek, başkasının bunu yapmasını nasıl bekleriz?
Bir ulusun kaderini kadınları çizer. Nereye gitmek istiyorsak, ona doğru hareket etmeliyiz. Aşkın kutsal ve zor bulunan bir duygu olduğunu biliyorsak, kendimizi de ona yakışır hale getirmeliyiz. Ancak o zaman aşkı bulmak için ilk adımı atmış oluruz. Hep erkekleri yargılamak kolay, biraz da çuvaldızı kendimize!!!!!