EVCİLİK OYNAYALIM MI ?...
22.05.2009 13:57:36
|
137 kez okundu.
Çocuktuk o zamanlar
Kız çocukları için evlenmek gelinlik giymekti
Erkek çocukları için baba olmak..
Ben düğün günü akşamı eğlence bittiğinde herkes evine döner sanırdım.
Ha gelinle damat ne zaman yanyana uyurdu ve bu şekilde nasıl çocukları olurdu aklım ermezdi..
Annem kardeşime hamileyken karnının neden o kadar şiştiğini sorduğumda
"kardeşin sana hediye getirecekte o yüzden" demişti..
O günden sonra her hamile kadının karnına bakar olmuştum.Acaba bunun kardeşi ona ne hediye getirecek diye : )
Çocukluk işte..
ahh..ah..
Sonra yavaş yavaş aklımız ermeye başladı tabi!
Az evvel kaldır kolları hop hop yapan gelin,
Eve gitme vakti geldiğinde neden ağlardı? Neden evlilik güzel birşeyse,
daha kız kapıdan çıkarken kardeşi,annesi babası salya sümüğe bulanırdı anlamazdım..
Ama severdim düğün törenlerini..
Şimdi maalesef hepsinin nedenini anlıyorum..
...
Ne günlerdi yarabbim..
Yaşıtlarım hatırlayacaktır;
Bizim zamanımızda taş toprak yollarda kırık kiremitlere rastlardınız.
Aramızdan birisi Evcilik oynayalım mı der demez bir güzel kremit toplama telaşına düşerdik hepimiz.
Sonra hepsini biraraya koyar, büyükçe bir taşla bir güzel ıslatır, kına yapardık avuçlarımıza..
Böyle başlardı oyun..
al kınalarla..
Hatırladıkça hala gülümsüyorum..
Ne hazırlık yarabbim..
Çamurdan pastalar ki üzerini fesleğen yapraklarıyla süslemediğim mi kalırdı? Asma yaprağından annem gibi sarmalar yapmadığım mı..hayret edersiniz..
: )
İnsan oyunda temizlik yapar mı kardeşim?
yapar..
Annesinden gördüyse yapar..
Doğru olan o'dur çünkü..
Bir de öyle inandırıcı oynardım ki,yere serdiğimiz kilimi bile silkelerdim bir güzel: )
Kenan(oyundaki koca karakteri) çok kızardı..))))
Sonra şişeden vazolar yapar,içine yeşillik yerleştirirdim misafirlere özel.
ne intizam..ne özen..
..
Sonra diyelim Kenan iş çıkışı geldi. Eğer babam gibi güzel sarılamadıysa Ayşegül'üne ;
bir bozulurdum bir bozulurdum anlatamam. Uyarırdım kaşımla gözümle.Anlardı o da garibim : )
Eh ne de olsa bir daha ki oyunda
yine birbirimizin eşi olacağız. Koca dediğin öyle pat canım istedi diye değiştirilmeyeceğine göre o da uyum gösterirdi bana..
Hatta bir seferinde, artık beni tanıdığından olsa gerek,bana süpriz yapmak istemişti..
Sen çık dut ağacına?
Benim için dut toplamıştı haberim olmadan..ben ona birşey demeden..İma etmeden..
"bunlar senin için demişti.."
Ben de ona jest olsun diye onun yanında bir daha hiç temizlik yapmamıştım..
Ehh ne yapalım..kimse benim babam kadar mükemmel olamazdı tabi : )
Olana razı gelmek kaderdi..babamın dedeciğime benzediği kadar benzesin yeterdi..
Kenan iyiyidi..
...
Sonra zaman su gibi akıp geçti işte..
biz de yaş'adık mecburen..
Yaşlandık
ve yüreğimizde bir dolu yaş biriktirdik hepimiz..
Kimimiz sevinçten..
Kimimiz hüzünden..
Bundan bir on yıl sonra ne düşüneceğim,neler olacak bilmiyorum..
Ama bugüne kadar gördüklerimden şunu öğrendim
"Kına, kiremit tozundan yapılmıyormuş : )"
..
Evcilik oyunu ise..
Çocukluğunda oyunu benim kadar ciddiye almayan neredeyse bütün arkadaşlarım evlendiğine göre çokta seçici birşey değilmiş..
Aslolan yürütebilmekmiş..
Aslolan dut getirebilmek..karşındaki insanla birbirini anlayabilmekmiş..
........
Yoksa..halı,kilim silkmek kolay..Gerçek pasta börek yapmakta...Ama çok zor bir evliliği ayakta tutmak..Tanımadığın bir insanla yabancı hissettiğin bir çatı altında aynı yastığa baş koyup,uyumak..
..
oof off..tüylerim diken diken oldu vallahi..
..
Ama hep oyun kalsaydı evlilik..
Her gün oynardı Ayşegül'de
Tüm gerçekliğiyle..
Hem ciddi..
Hemde çok seve seve....
Ama sevdiğiyle...
..
Çok özlüyorum ben çocukluğumu..
Çocuk mantığımı..
Çok..
...
Sahi..
Sen anlardın beni....
Nerdesin Kenan?
.........
Sevginin kıymetini bilelim ve birbirimizi koşulsuz sevelim..Birbirimizden ilgimizi, sevgimizi, muhabbetimizi kesmeyelim..Sevgi, öylesine değerli ve öylesine büyülü bir kelimedir ki, isteseniz de zorla kimseyi sevemezsiniz...Sevmek, içten gelen samimi duyguların bir ayna misali yansımasıdır... Ne mutlu ölümüne sevdalara....
sözde değil....
...özde sevinn....
......çokca sevilinn....
AYŞE BGM...