ßir aleme indim yalnız,Yerde toprak, gökte yıldız.ßir yan susuz bir yan deniz.İki el, bir baş werdiler,ßir çift göz ağlar da gülerDört bir yanda benim gibilerDoğru söz içinmiş diller,İşte kalbin sew dediler. ßana yalan söylediler,ßana yalan söylediler;Kaderden bahsetmediler. Warsın böyle geçsin ömrüm,Neşeyle dolsun bari her günüm. Hani benim sewdiklerim?Hani gönül werdiklerim?Hasret gider, ben giderim...((( sİn€-i-$aH )))

ßir acı denizinde kayboldu umutlarımAğlarım dalgalardan görülmez gözyaşlarımßir boşluğa asılmış kanayan fotoğrafınGecelerde çırpınır ebruli kanatlarınNerde masallarım,  o masum hayallerimßen ne zaman büyüdüm anne,  kirlendi ellerimNerde sewinçlerim,  o bahar gülüşlerimßen ne zaman güz oldum anne,  döküldü çiçeklerimKüçücük bir ümit sür,  solan gözbebeğimeDaldan kopan yaprak gibi yalnızım yalnız anneßir masal kuşu uçur üşüyen düşlerimeKayboldum kör sokaklarda gel de bul ...

Gençliğin kıpır kıpır zamanı,Hayat dedi: " Gel yaşa sunduğum ikramı "...ßekle dedim, " sen dur hele "...Ömrünün hazanını yaşayan insanlarımın kalbini kırmayayım.Onlar için yaşayım, onların çizdiği hayat yolunda yürüyeyim.İncinmesinler, kırılmasınlar bana...Döner yaşarım bir gün seni nasıl olsa sonunda...Hayatı eş we dost için yaşadım kırk yıl boyunca,Kırk yıllık bir yolu, kırk gün gibi kat etmişim...We artık hayatı yaşamak istiyordum...Döndüm baktım hayata; küsmüş bana gidiyor." Kırk yıl ...

 Küçüklüğümde oynadığım oyunları anımsıyorum.Gözümü açar  açamaz, kendimi sokağa atışımı. We okunan akşam ezanının werdiği inanılmaz sancıyı.  ßüyüklerimin beni çağıracağını bile bile, Sonuna kadar direnip,  ßiraz daha fazla  süre için yalwarışlarımı...ßirde oyunlarım wardı.İlerde hayatın peşisıra koşacağımı bilmeden oynadığım kowalamaçlar,İlerde canım yandığında yedek can alamayacağım can oyunları.Köşe kapmacalar, seksekler. We günü akşama teslim ederken ...

 Yine bitip tükenme war yüreğimde… Yine aramak, soluk bir yüzle ararken kaybolmak war garip dehlizlerde. Kimi zaman bir kuşun kanat çırpması gibi heyecanlı we kararlı, Kimi zaman bir kaplumbağa gibi tamahkâr, Kimi zaman yorgun bir ihtiyar, Kimi zaman korkak bir çocuk ile yol alıyorum. Kendimi uzaklarda bırakarak.Yaşamak bu ise ben yaşamıyorum. Ölüm bu ise; ölü bile değilim. Ne oralı ne buralı, iki arada bir derede kalan zawallı bir ölümlü ölümsüzüm.Gideceğim yere adım atamayan ...