Aklımda resmini çiziyorumBiraz telaşlı görünüyorsun bir o kadarda hevesli.Bir yere gidiyorsun belli.Her zaman istediğin bir yere.Mutlusun,Bir o kadar da üzgün.Bavullara koyup ta götüremediklerinin üzüntüsü buMeleğininKorkma meleğin de mutluSenin mutlu olabileceğini düşünmek onu da mutlu ediyor…Vakit daralıyorUmuda yolculuk başlamak üzereMeleğin ağlıyor!Melekler ağlar mı hiç küçüğüm diyorsunCevap: Gözyaşları oluyorSonra resim donuklaşıyor.Boş bir oda görüyorumPenceresinde ağlayan bulutlar,Masanı aydınlatan ışık titriyorŞimdi öksüz Başından beri elinde gördüğüm kaleminSessizceGidişini yazıyorKağıt kabul etmiyor. Titreyen ışıkta fazla dayanamıyorÇaresiz bir karanlık çöküyorDışarıda yağmurun ayak seslerGözlerimden süzülen bir damla yaş resme damlıyor,Renkler karışıyor Sonra meleğini görüyorumOmzuna dokunuyorum.Yaşlı gözlerle: Ağlama melek,O mutlu diyorum.Ya sen diyor.Donup Kalıyorum. window.google_render_ad();