Herkesin bir kimsesi bir de kimsesizliği…
15.07.2009 02:34:50
|
313 kez okundu.
“Herkesin bir Feride'si vardır ben bilmez miyim /
Herkesin bir ayakkabısı gibi bir de şarkısı /
Herkesin bir kimsesi vardır ben bilmez miyim /
Bir de kimsesizliği…”
Bütün gelenlere, gidenlere, insandan yana pişmanlıklara, yalnızlıklara rağmen, herkesin
“biri” ya da “birileri” kalır… Herkesin “birileri”, “kimseleri” olmalı ve kalmalıdır ki, herkes
kendi ıssızlığında avunsun; insan kendini avutan bir şeydir…
Bir zamanlar kendime: “Hayatı anlamak mı, hayatı yaşamak mı?” diye sormuş ve
anlamayı, dahası anlamaya çalışmayı ve anladıklarımı da yazmayı seçtiğimde, orada
kimsesizliğimin, kimselerimden hakiki olduğunu bütün çıplaklığıyla görmüştüm; ben
aslında o gün bugündür kimsesizim… Bu yüzden birileri, olsa olsa kimsem değil,
kimsesizliğim oluyor benim…
Hayat ve ilişkiler, kimsesizliğinizi kavramanız için çok fırsat sunar size; gerisi size
kalmıştır…Ya inanır ya da avunmayı sürdürürsünüz.Bu konuda gerçekten
özgürsünüzdür.
Hayatı yaşamayı -veya hem anlamayı hem de yaşamayı- birlikte yeğleyen biri için,
kimsesizliğin ıssızlığına yer açabilmek, buna inanmak, bunu kabullenmek doğrusu
katlanılır gibi değildir. Bu yüzdendir ki, bütün gelenlere, gidenlere rağmen “herkesin bir
kimsesi” kalır; kalmalıdır ki herkesin yaşamı hem yaşanabilir, hem anlaşılabilir, hem de
katlanılabilir bir şey olsun…
Belki bu yüzden Dünya'nın yarısı, öbür yarısının kimsesidir…
Dünyanın yarısı, öbür yarısını öper.
Dünyanın yarısı öbür yarısını dolandırarak yaşar.
Dünyanın yarısı mazlumdur, yarısı zalim.
Bunlar, çatışmak zorundadırlar; çatışma hep sürer…
Deliler, şizofrenler, filozoflar ve şairler dışında herkesin bir “kimsesi” vardır; tabii bir de
genellikle yok sayılan kimsesizliği… Çünkü insan, hep kimsesine bakan, kimsesizliğini ise
inadına yadsıyandır… Bu yüzden “derdini söylemekle ona çare bulmanın aynı şey
olmadığını” anlayıncaya dek, hep ağlaya sızlaya koşar dururlar kimselerine; çünkü insan,
sürekli avunması ve avutulması gereken bir varlıktır.
Evet, herkesin bir kimsesi bir de kimsesizliği vardır; hangisini seçmek, hangisini görmek ve hangisine inanmak isterseniz orada kalırsınız…
… Orada!
YILMAZ ODABAŞI
_alıntı_