Ağladığımı kimseye söyleme anne onlar beni güclü biliyor onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor ben aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı ev de ağlarken onlar benim içimin sızladığını yürğimin yandığını bilmiyor ağladığımı kimseye söyleme anne onlar beni kral belliyor onlar beni kızdımmı dünyayı yakacak insan biliyor ben aslında onun gözlerine bakmaya bile kıyamazken onlar benim bir kadın uğruna üzüleceğimi tahmin bile etmiyor ağladığımı kimseye söyleme anne onlar beni ...

Karşımıza erken cıkmış insanları yolun başına sürerken bir gün geri dönüp onu deliler gibi arıyacağımızı hiç hesaba katıyormuyuz...hayat her zaman cömert davranmaz bize..tersine coğu kez zalimdir..herzaman aynı fırsatları sunmaz toyluk zamanlarını ödetir hoyratca kullandığımız arkadaşların eskitmeden yıprattığımız dostlukların savururcasına harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapa yanlız kalırız birgün...bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz yada olması gerekenler yanımızdakiler ...