Ne fazlasını istedim senden ne de en iyisini aşkın, yetinmesini bildim hep olduğu kadarıyla, ne elimi tuttun ne sevdiğini duydum bir kez...
ben hayatta ilk kez yakalandım aşkı ilk kez kaybettim, eskisini senle unuttum, pes ediyorum sevmelere sevilmeler...
oysa mutlusun sanmıştım az da olsa sevdiğine inanmıştım ben hep sana ait kalmıştım sen sevmeyi başaramadın...
eskilere dair ne kaldıysa benliğimde birer birer fırlattım, sen gönül eğlendirmek için vardın hep sevmek için değil...
bense hep yanmak için hep ağlamak için, hiç sevmedin belki hiç düşünmedin, peki nasıl bu kadar inandırıcı olabildin...
oysa vermidim sana verdiğim değeri kimseye, herşeye vardım seninle o güzel gülüşün çıkar mı sanıyorsun aklımdan o sesin,
hala çınlamaz mı kulağımdakolay değil ceylan bakışlım bir anda silivermek seni hiç kolay değil...
... caddeleri lanet ediyor senin için akıttığım her göz yaşı beddua ediyor değmez diyor dostlarım...
değer be ceylan bakışlım her şeye değer sensizlik, deli özlem duyuyorum bakışlarına eğip geçiyorum başımı...
bilmiyorum pişman olup dönermisin geri, yada aşkın ne anlama geldiğini öğrenirmisin yada bir gün sende severisin beni...
şimdi ben sensizim mutsuzum resimlerini de yırtmadım doyumsuz güzelliğine, yüreğinde gözlerin kadar güzel olsa ne olur du sanki...
şimdi dönüyorum sırtımı yaşanmışlara bi nefter büyütüyorum içimde, seni her görüşümde nefret besliyorum aşkın üzerine,
seni sevenlerin üzerine nefret bırakıyorum...
ben seni gerçekten sevmiştim şimdi çık allah için benliğimden kimle mutlu olursan ona git...
hiç bir aşk çalmasın kapımı...!
yorgun düştü bedenim izin vermeyim göz yaşlarım ağlamama, ismini unutturun dilim bana görmeyin gözlerim...
rastlasam bir gün ve artık atma kalbim ben ölümü özledim...