Ben, Yağmuru dileyen kuru toprağım Sen gözyaşına bulutları sığdır da gel Öyle bir gel ki Alev alev düşsende dudaklarıma Kana kana içeyim seni Öyle bir gel ki Çocuğun anasını emdiği gibi Toprağım nemli bulutları delicesine emsin Ben, Güneşini yitirmiş son kardelenim Sen avuçlarına güneşi al da gel Öyle gel ki Tenimde asırlık buzlar erisin Öyle gel ki Dallarım hep gülüşlerinde filizlensin..... Ben, Baharını yitirmiş tomurcuğum Sen gülüşlerine baharı giydir de gel Öyle bir gel ki Üşüyen dallarım mutluluklara saçılsın Öyle gel ki Adın hep baharlarla anılsın..... Ben, Gözyaşını yüreğine hapsetmiş çocuğum Sen gökkuşagını gözlerine giydir de gel Öyle gel ki Suskun gökyüzüm gülüşlerinle şenlensin Öyle gel ki Kurumuş gülüm sevdanla renklensin..... Ben, Yıldızlarını kaybetmiş geceyim Sen saçlarına ısıkları taçlandır da gel Öyle gel ki Karanlığım gülüşlerinle hep aydınlansın Öyle gel ki Acılarım hep sevdanda parçalansın..... Ben, Çile hamurunda yoğrulmuş yorgunum Sen yüreğine ölümsüz sevdanı al da gel Öyle gel ki Her nefesini kendime ömür bileyim Öyle gel ki Avuçlarından mutluluğun şerbetini içeyim .....