Normal 0 21 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}En fazlaiçimde ölürsün Cesedini sürüklerim gittiğim her yereKızıl sonbaharım Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildiEllerimde çoğul bir gölge kuşuAdının arkasına basmadan yürüdümAlnımda birikti çiziklerAdımdan çıkardım aklımıAklımsız kaldımNeylersin İnsanız Ne yapsak eksiğiz işteÖlüme ayarlı saatizEn fazla içimde ölürsünSorarım Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?Hangi hare'mden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşuHangi rüzgârlara sattın da Saçlarını!Devrik cümlelerimin öznesi oldun?İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdimDağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarımEn fazla içimde ölürsünNasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalanaKalan gidene denk neyi varsa susuyor.Ve susmak inceltiyor her yarayıVe susmak bakmak oluyorGitmediğin her yereKim tutuklanmış yalnızlıktanGizin içine gizlenen kimSöyle beni nerene sakladınKi şimdi bu kadar sokaktayımEn fazla içimde ölürsünKarla karışık yağarsın yara BeremeKarma karışık kalırsın cinnet şeridindeKaldırımların kaldıramadığı her neyse işteBulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izindeSana borcum olsun Hiç yazılmayacak bir şiirin içinde En fazla içimde ölürsünYanağında yanar avucumAvucumda imlası bozuk bir şiir kalırGözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimiKulağımda bir tepenin rüzgârı uğuldarGırtlağıma kadar aşka batarımYeteri yok. Eksiği fazla.Neyin kaldı eksilenlerden artaİçeri doğru kapanan bir kapıydınSaçlarından geçtim önceVe kendimden öyleceNeyim yoksa var bildimEğildimEksildimEridimBir seni bitirmedimHangi rüzgarlara sattın da saçlarınıUğultusuna tutunamadınÖmürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insanÖyle yaşadım gözleriniTenimde itiş kakışCebimde depremlerinEsrarlı gece ayinleriVolkanik şiirlerUsul usul giymedim mi sözleriniYalnızlığın tiradını kapamadım mı her seferSensizlik seni anlattı en çokVazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçtiSöyle saçlarında öldüğümBir geri gidiş kaç günde gelirdi?En fazla içimde ölürsünCesedini sürüklerim gittiğim her yereTenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeriAçar gibi yaparak açık bir kapıyıBeni ikiye böldünHadi içimi kendine aldın daBeni nerde bıraktınHangisini seçerdin benim içinVe hangisinden vazgeçerdin kendin içinBen yarama çoktan sen bastımYaşım kadar gencim Adın çabuk diye geçtiArdında aç köpekleri bırakarakEzberimden geçtim. Hızla biten aşk şarkılarından geçtimSenden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşkBildim Biz dalkavuk bir aydınlığın yerineOnurlu bir karanlığı seçtikVe bir öyküden ağlarcasına geçtikCesurduk çünküKendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadarÖmrüne yüz çevirmiş iki masalcıyızGerisi hiçlikGerisi yoklukSensizliğin anlattığı ne vardı senden başkaBir hayatın tüm yanılgılarınıSaçlarında çözdümŞimdi beni hangi yanımdan susacaksınSessizlikte bir dildirÇoğul susulurPusulurŞimdi beni hangi yanımdan kusacaksınYıkık şehrimin izbesiEn fazla içimde ölürsünEn çokGözlerime gömülürsün.Gözlerimi kaparımVasiyetimi yazarım Normal 0 21 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}KahramanTazeoğlu
En fazlaiçimde ölürsün Cesedini sürüklerim gittiğim her yereKızıl sonbaharım Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildiEllerimde çoğul bir gölge kuşuAdının arkasına basmadan yürüdümAlnımda birikti çiziklerAdımdan çıkardım aklımıAklımsız kaldımNeylersin İnsanız Ne yapsak eksiğiz işteÖlüme ayarlı saatizEn fazla içimde ölürsünSorarım Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?Hangi hare'mden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşuHangi rüzgârlara sattın da Saçlarını!Devrik cümlelerimin öznesi oldun?İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdimDağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarımEn fazla içimde ölürsünNasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalanaKalan gidene denk neyi varsa susuyor.Ve susmak inceltiyor her yarayıVe susmak bakmak oluyorGitmediğin her yereKim tutuklanmış yalnızlıktanGizin içine gizlenen kimSöyle beni nerene sakladınKi şimdi bu kadar sokaktayımEn fazla içimde ölürsünKarla karışık yağarsın yara BeremeKarma karışık kalırsın cinnet şeridindeKaldırımların kaldıramadığı her neyse işteBulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izindeSana borcum olsun Hiç yazılmayacak bir şiirin içinde En fazla içimde ölürsünYanağında yanar avucumAvucumda imlası bozuk bir şiir kalırGözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimiKulağımda bir tepenin rüzgârı uğuldarGırtlağıma kadar aşka batarımYeteri yok. Eksiği fazla.Neyin kaldı eksilenlerden artaİçeri doğru kapanan bir kapıydınSaçlarından geçtim önceVe kendimden öyleceNeyim yoksa var bildimEğildimEksildimEridimBir seni bitirmedimHangi rüzgarlara sattın da saçlarınıUğultusuna tutunamadınÖmürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insanÖyle yaşadım gözleriniTenimde itiş kakışCebimde depremlerinEsrarlı gece ayinleriVolkanik şiirlerUsul usul giymedim mi sözleriniYalnızlığın tiradını kapamadım mı her seferSensizlik seni anlattı en çokVazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçtiSöyle saçlarında öldüğümBir geri gidiş kaç günde gelirdi?En fazla içimde ölürsünCesedini sürüklerim gittiğim her yereTenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeriAçar gibi yaparak açık bir kapıyıBeni ikiye böldünHadi içimi kendine aldın daBeni nerde bıraktınHangisini seçerdin benim içinVe hangisinden vazgeçerdin kendin içinBen yarama çoktan sen bastımYaşım kadar gencim Adın çabuk diye geçtiArdında aç köpekleri bırakarakEzberimden geçtim. Hızla biten aşk şarkılarından geçtimSenden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşkBildim Biz dalkavuk bir aydınlığın yerineOnurlu bir karanlığı seçtikVe bir öyküden ağlarcasına geçtikCesurduk çünküKendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadarÖmrüne yüz çevirmiş iki masalcıyızGerisi hiçlikGerisi yoklukSensizliğin anlattığı ne vardı senden başkaBir hayatın tüm yanılgılarınıSaçlarında çözdümŞimdi beni hangi yanımdan susacaksınSessizlikte bir dildirÇoğul susulurPusulurŞimdi beni hangi yanımdan kusacaksınYıkık şehrimin izbesiEn fazla içimde ölürsünEn çokGözlerime gömülürsün.Gözlerimi kaparım
Vasiyetimi yazarım
KahramanTazeoğlu